İnsanlar hayatları boyunca sadece yaşamak ve devam ettirmek için çalışır.Ama çoçukluk çağında bile ülkemizin ortamında çalışmak zorunda kalıyor.Kendine zaman ayırmadan eğitimini bile ihmal edip çalışmakla geçiriyor ömrünü.Oysa ki yaşam sadece çalışmaktan ibaret değil.Sosyal bir devlet olan ülkemiz bir türlü kendini sosyal anlamda aşamamış vatandaşına sosyal güvence sağlama konusunda çok yetersiz kalmıştır.İnsanlar eğitim alamadan hayat atılmakta, kültürümüzü geçmişimizi bilmeden ,kendi halinde büyüyerek topluma fayda değil zarar vermektedir.Çağımız da sinema ,tiyatro, kültür kurumları,spor salonları eğlence yerleri bol miktar da var iken.Gidenlerin hepsi aynı insanlardır..Toplum da adaletsiz gelir dağılımı bir takım insanların eğlence ,spor vb faaliyetlerini tam sağlamakta ama diğer toplumun çoğunu oluşturan kesimin ise yaşam alanını kısıtlayarak yaşamdan beklentisini sadece çalışmaktan ibaret sanmasına sebep olmaktadır.İnsan gibi bir yaşam için insanların doğumdan itibaren eğitimi,hayata hazırlanması ve hayatını bir insana yakışan şekilde yaşaması gerekiyor.İnsanların mücadele duygusu olmadıkça ve kendilerinin farkında olmadıkça bu mümkün olamaz.
