artvin ve türkiye

Kadın olmak ,var olmak, yaşamak, bende varım demek, hayata bakmak ,tutunmak.Acaba kaç kadınımız bunu yapıyor.Kendini gösteriyor.Sınırlı çünkü gelişen hayat şartları kadınları çalışmaya eve katılmaya zorluyor.Bu da kadınlık anne ve aile içgüdüsünü öldürüyor.Neden eskisi gibi evlerde kadınlar yok.Yemek yapan, dikiş diken çocuk bakan,ailesine yardım eden , kültürü kendi içinde alan , aile terbiyesinden çıkmayan kadınlarımız nerde.Antika oldu artık bu sözler.Çünkü yoklar.Türkiye de kadın olmak yeniden tanımlanıyor.Girişken ,hayatın her alanına müdahale eden, modernlik deyipte çığırından çıkan bir kadın toplumuna doğru yol alıyoruz.Kadınlarımız artık sadece ev işi yapmıyor.Ama diğer yönden aileler çatırdıyor.Evde yemekler yapılmıyor.Çocuklara bakıcılar tutuluyor.Yozlaşmış, sevgisiz bir kadın tipi çıkıyor.Karşımıza.Türkiye de kadın olmak tarifsiz bir duygu olarak kalıyor.Çünkü dinamik yapı içinde tarifler sönük kalıyor.